| Key's profileN i N oPhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
N i N oJuly 27 I'm BacK !!!ฮาโหล!! เพื่อนทั้งหลายของคีย์^^
สบายดีกานรึป่าว ขอโทดที่หาย(หัว)ไปเลย พอดีว่าbusy busy 555
จิงๆแล้วอะเริ่มยุ่งก้อ2อาทิตย์ที่ผ่านมาเองอะ---อิฉานเริ่มเรียนปริญญาโทแล้วน๊า
หลังจากที่ร่ำเรียนภาษาฟันฝ่ากะการสอบielts มานาน
ขอบ่นๆๆ งานเยอะมากมาย ฟังก้อไม่ค่อยรู้เรื่อง จะรอดมั๊ยเนี๊ยะอีคีย์ สงสัยจะตกเอาละมั๊ง
ปลายปีนี้จะได้หลบบ้าน(กลับบ้าน)แล้วน๊า ดีใจสุดๆๆ
แต่ก่อนกลับขอเรียนsummerอีกสักตัว เผื่อไว้เทอมหน้าจะได้ไม่หนักเจียนตายแบบนี้
ช่วงก่อนหน้าเรียนโท อิฉานไปแรดมาหลายที่เลยอะ เอาให้คุ้มมาเมืองนอกทั้งที่ ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้จากรูปถ่ายที่upไว้ เยอะมากมาย
ก้อนะไม่ให้เสียค่าตั๋วเฟ้ย เพราะโอกาสกลับมาอาจจะหาย๊าก ยาก คือว่าคุณปาป๊าอาจจะไม่ส่งเสียอีกแล้ว 555
แล้วก้อได้เที่ยวในMelbourne ด้วยนะ มาตั้งนาน เพิ่งได้ไปดูแพนกวินก้อตอนที่โบโบ้มาเยี่ยมแระ 555
thx mak mak ไม่งั้นอีคีย์คงไม่มีวันได้ไปดู ทั้งๆที่อยู๋แค่นี้เอง (โง่เนอะ)
ปายละฝ๋อยมานาน ไว้มีอะไรใหม่ๆจะมาคืบหน้าให้ฟังนะ
เผื่อจะมาบอกเพื่อนๆว่าจะตายแล้ว อะไรประมาณนี้ 555
คิดถึงทุกคนเล๊ย จุ๊บ จุ๊บ February 16 -- กลับมาแร้ววว-- ห่างหายจากการอัพ space ไปนาน เป็นเพราะว่าการสอบบบบบบบ ที่แสนลำบากยากเย็น(เจรงๆๆ) ไม่รู้ชาตินี้จะมีวันสอบผ่านแล้วได้เข้ามหาลัยกะคนอื่นเค้าบ้างรึป่าว เอ๊ะ!หรือว่าเพราะฉานโง่ก้อม้ายรู้ 555 ม้ายมีอารายแค่มา up รูปอ่า ห้องเรียนนี้เป็นห้องที่ประทับใจสุดๆๆ
น่ารัก นิสัยดีกานทุกคนเลย แต่ก้อใกล้กลับบ้านกันเกือบหมดแล้ว สนใจคนหนายบอก ติดต่อให้ 555
 P.S.- Valentine ปีนี้เหงาหง๋อยดีแท้ แฟนมะอยู่ใกล้ๆ เศร้าจายยยยย
- คิดถึงเมืองไทย อยากกลับบ้าน(ใครรักคีย์บ้าง ส่งตั๋วมาทีๆๆ) 555
- คิดถึงเพื่อนๆวะ อยากย้อนเวลากลับไปจางเลยยยยย December 30 ภาวนาหากมีใครอีกคน บอกกับเธอด้วยคำหนึ่งคำ เหมือนฉันเคยบอกเธอไว้
หากมีใครอีกคน บอกกับเธอว่ารักสุดหัวใจ แล้วเธอจะเปลี่ยนไปไหม ภาวนาให้ใจเธอนั้น ปฏิเสธคำเขาไป
ภาวนาให้ใครคนนั้น อย่าทำให้ใจเธอต้องหวั่นไหว เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่างเปลี่ยนไป หากมีใครอีกคน เฝ้าดูแลใจเธออย่างฉันทำ เหมือนทุกวันก่อนห่างไกล หากมีใครอีกคน อยากจะขอมีเธออยู่ข้างกาย แล้วเธอจะบ่ายเบี่ยงไหม ภาวนาให้ใจเธอนั้น ปฏิเสธคำเขาไป ภาวนาให้ใครคนนั้น อย่าทำให้ใจเธอต้องหวั่นไหว เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่างเปลี่ยนไป ภาวนาให้ใจเธอนั้น ปฏิเสธคำเขาไป ภาวนาให้ใครคนนั้น อย่าทำให้ใจเธอต้องหวั่นไหว เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่างเปลี่ยนไป เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่าง และต้องทำให้ทุกอย่าง อาจจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป - เฮ้อ! ทำไมวันนี้เป็นคนอารมณ์อ่อนไหวปายด้ายหว้ากรู แต่ก้อกลัวจริงๆนะ ไม่ได้ขี้โม้แต่ประการใด 555
หากต้องเลิกกันจริงๆ มันก้อคงเป็นเพราะเราแพ้อุปสรรคแค่ "ระยะทาง" เท่านั้นเอง
- จะปีใหม่แล้ว Happy New year ทุกคน happy happy นะ December 22 ย้ายบ้านแย้ว เย้ๆและแล้วความฝันที่รอคอยของคีย์ก้อเป็นจริง หุหุ คือการย้ายออกจากบ้านยัยมารร้ายนี่เอง แต่กว่าจะได้ย้ายออกมันก้อมะง่ายเลย
หู๊ย! พี่แกเล่นรู้ตัวก่อนออกจากบ้านนึ่งวัน ความซวยเลยมาเยือนอิฉานกะนางสาวใบเตยอีกนึ่งระรอก เจ้าเข้าสิงเจ๊ที่บ้านเลย เล่นยืนขวางประตูไม่ยอมไปไหนเลย น่ากัวมากมาย
แต่ดีนะ ที่ยังมีเจ้าชายขี่ม้าขาว(อิอิ)มาช่วยออกจากบ้านไว้ทัน และคืนนั้นเอง ก้อทำให้น้องคีย์และน้องเตยได้รับบาดแผลจากการตกบันไดคู่(แต่คนละรอบน๊า) คีย์ได้ที่เข่า น้องเตยขาแพลงเลย (ตอนนี้เลยกลายเป็นโรคเท้าช้าง 555)
อยู่ที่ใหม่อะไรๆก้อดีไปหมด ยกเว้นอยู่อย่างเดียว หึหึ คือ "อาหาร" พอดีเป็นมือใหม่ เพิ่งหัดมาจากโฮมมี่ก่อนมาไม่นาน 555 แต่เอาน่า ทนๆกันปาย ไม่งั้นต้องจนตายไปข้างนึ่งแน่ๆเลย กินข้าวนอกบ้านทีไร กลับมาตัวเบาหวิวทุกที มิใช่ว่าผอมลง(เพราะอยู่นี่ อ้วนเอาๆ ) แต่ราคาอาหารมันไม่สวยเอาซะเลย ต้องกัดฟันกิน (แบบว่าตอนอยู่บ้านนางมาร ทำไรมะได้ กัวสุดชีวิต)
ใกล้Chrismasแล้ว ไม่เห็นตื่นเต้นเลยอ่า แบบว่าไม่เคยอ่า อยู่บ้านนอกมาก่อนเลยมะชิน แหะๆ ที่นี่นะ ห้างปิดโหมด ตายแน่ๆ อิฉานจะหาอะไรกิน ต้องซื้อมาตุนไว้ ไม่งั้นอดตาย(ทั้งๆที่จริงๆตู้เย็นจะแตกแล้ว) แต่พอหลังจากวันนั้นดิ เป็นวัน Boxing day ทุกห้างลดกานกระจาย (เค้าว่ากันมา เพราะอิฉานก้อเพิ่งมาถึง) คงได้shoppingสมใจละ
P.S. อยากกลับบ้านว่ะ เห็นเพื่อนกลับกันแล้วอิจฉ๊า อิจฉา
ขอให้อย่ามีเรื่องร้ายๆอีกเล๊ย กรูกลัว
เพื่อนๆ อย่าลืมตูน๊า อิอิ
December 16 ปัญหาที่ไม่จบสิ้น เฮ้อ!ทำไมพอเรื่องนึ่งจบอีกเรื่องนึ่งก้อวิ่งมาจ่อตรงหน้าวะ ตอนนี้คีย์อยู่ด้วยความหวาดกลัวว่าเมื่อไหร่แม่มดที่บ้าน(homestay)
จะเข้ามาจู่โจมอีก homestayที่คีย์คิดว่าเค้าดี มานเปลี่ยนไปเป็นแม่มดแล้วอ่า ส่งผลให้ดิฉานและนางสาวใบเตยต้องรีบหาหอใหม่ให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะทำการย้ายออก (วันนั้นฉานคงดีใจกว่าได้กลับบ้าน555)แต่การหาหอที่นี่มานไม่ง่ายอะดิ ถ้าเป้นเมืองไทยน๊า เดินไปตามหอแล้วบอกจะหาห้องเช่า จ่ายตังต์ปั๊บอยู่ได้ปุ๊บ ที่นี่เปล่าเลยคร๊า จะต้องไปตามagent แล้วรอดูบ้านตอนเข้านัด พอดูเสร็จต้องกรอกใบสมัครแล้วรอเค้าตอบกลับมา โห๊ย!แล้วหอก้อหาย๊าก ยาก หาจนท้อ
ตอนแรกอะ ขอบอกคีย์ทำเก่งเว้ย ไม่ยอมเล่าเรื่องที่homestayให้พ่อกับแม่ฟังเพราะกลัวเค้าเป็นห่วงกันเลยเก็บไว้เป็นความลับ
รุ้กันแค่คีย์กะโฮม ร้องไห้แม่งทุกวี่ทุกวัน จนวันนึ่งทนไม่ไหวเห็นเคออนไลน์ เข้าไปทักแล้วบอกว่าไม่ไหวแล้ววะ พอโทรหาเท่านั้นละ สานดานเด็กขี้ร้องก้อเข้าสิงอีก ร้องเป็นวรรคเป็นเวร แล้วจากนั้นไม่ทันไร มาม๊าก้อโทรมาคีย์ก้อเริ่มบรรเลงอีกรอบจนเล่าเรื่องไม่ได้ ต้องให้โทรหาโฮมเพื่อสืบเสาะเอาความเจรง จากนั้นไม่นานปาป๊าก้อโทรมาฟังเสียงสะอึกสะอื้นต่อ วันรุ่นขึ้นตาบวมเป็นมะนาวไปเรียน หลังจากนั้นก้อสบายใจขึ้น แต่ความแรงของยัยแม่มดที่บ้านก้อมาเป็นระรอกให้หวาดผวาได้ เหมือนดูหนังผีอย่างไงอย่างงั้นเลย อย่าให้กรูได้ย้ายออกหน๋า...ทำอะไรเค้าไม่ได้อยู่ดีวะ นอกจากแค้น แค้น แล้วก้อแค้น เซ็งเลยตรู
ตั้งแต่มาถึงที่นี้ทำไมตรูยังไม่โชคดีกะเค้าบ้างวะ เจอแต่เรื่องร้ายๆตลอดเลย กะว่าไว้หาบ้านใหม่ได้มะไหร่จะไปหาซื้อหวยกะเตย
กันสักงวด เผื่อถูกjackpot เพราะชีวิตนี้คงไม่โชคร้ายตลอดหรอก(รึป่าววะ) โฮมชอบสอนคีย์ว่าสักวันต้องเป็นวันของคีย์กะเตย
โฮมถามคีย์ว่าเคยได้ยินคำว่า "ฟ้าหลังฝน" มั๊ย โฮมเชื่อว่า สักวันคีย์กะเตยก้อต้องเจอแบบนั้นบ้าง สาธู๊ ขอให้มีสักทีเห๊อออออ December 10 มีเนตที่บ้านแล้ว หุหุ ที่บ้านเค้าติดinternetให้อิฉานกะใบเตยใช้แล้ว ดีใจอย่างบอกไม่ถูก 555 ต่อไปอิฉานจะได้up blog เป็นภาษาไทยแล้ว แต่ว่าทำไมupรูปไม่ได้น๊า
 เมื่อวานเจ๊เอ๋(พี่สาวนู๋เอง)แต่งงาน ญาติๆคีย์เค้าไปกันหมดเลย เหลือคีย์นี่แระ อยู่ที่นี่อดไปอยู่คนเดียว คิดแล้วเศร้าเหมือนกานนะ เป็นญาติฝ่ายแม่คนแรกที่แต่งงานเลยน๊า อิอิ มีแต่คนโทรมาเยาะเย้ยคีย์ บอกจะกั้นประตูเงินประตูทองเผื่อ ฮือๆ เศร้าจายเจรงๆชีวิตฉาน
อีกแค่อาทิตย์เดียวก้อจะจบคอสแรกแร้ว อาทิตย์ที่จะถึงเลยไม่ค่อยมีเรียน วันพุธได้ไปเที่ยวด้วยน๊า หุหุ แล้วจะเอารูปมาupให้ดูน๊า
P.S.- มาอัพบล๊อกเพราะอยากพิมภาษาไทยเลยนะเนี๊ยะ (ทำไมเหมือนตัวเองเป็นคนบ้าเลยฟะ) - อยากกลับบ้านจังเลย ใครว่างๆส่งรูปเมืองไทยมาให้ดูบ้างน๊า November 29 Miz Thailand 3 weeks ago in Melbourne, I feel better than the first day when I arrived here. It's very depress. Maybe it's cause of study hard so I don't have enough time to think or do anything without reading books (it makes me die)
But when I have spare-time, I always think about Thailand.
I really want to know what are my family, boyfriend or friends doing so it can make me sad but I know what I should do in this time. I will do it best!!
I can't surfing the internet at home so play at Uni is the one way that I can contact with everyone but I can play in break time (6.00-7.00 am in Thailand) so I can't talk with anybody so sad again!!
OK. I,ve finished my complain already na ja 555
I will update photos so u will know I still alive na
I try to send postcard to u na friends
Miss u all |
|
||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
