| Key 的个人资料N i N o照片日志网络 |  工具  帮助 |
|
7月27日 I'm BacK !!!ฮาโหล!! เพื่อนทั้งหลายของคีย์^^
สบายดีกานรึป่าว ขอโทดที่หาย(หัว)ไปเลย พอดีว่าbusy busy 555
จิงๆแล้วอะเริ่มยุ่งก้อ2อาทิตย์ที่ผ่านมาเองอะ---อิฉานเริ่มเรียนปริญญาโทแล้วน๊า
หลังจากที่ร่ำเรียนภาษาฟันฝ่ากะการสอบielts มานาน
ขอบ่นๆๆ งานเยอะมากมาย ฟังก้อไม่ค่อยรู้เรื่อง จะรอดมั๊ยเนี๊ยะอีคีย์ สงสัยจะตกเอาละมั๊ง
ปลายปีนี้จะได้หลบบ้าน(กลับบ้าน)แล้วน๊า ดีใจสุดๆๆ
แต่ก่อนกลับขอเรียนsummerอีกสักตัว เผื่อไว้เทอมหน้าจะได้ไม่หนักเจียนตายแบบนี้
ช่วงก่อนหน้าเรียนโท อิฉานไปแรดมาหลายที่เลยอะ เอาให้คุ้มมาเมืองนอกทั้งที่ ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้จากรูปถ่ายที่upไว้ เยอะมากมาย
ก้อนะไม่ให้เสียค่าตั๋วเฟ้ย เพราะโอกาสกลับมาอาจจะหาย๊าก ยาก คือว่าคุณปาป๊าอาจจะไม่ส่งเสียอีกแล้ว 555
แล้วก้อได้เที่ยวในMelbourne ด้วยนะ มาตั้งนาน เพิ่งได้ไปดูแพนกวินก้อตอนที่โบโบ้มาเยี่ยมแระ 555
thx mak mak ไม่งั้นอีคีย์คงไม่มีวันได้ไปดู ทั้งๆที่อยู๋แค่นี้เอง (โง่เนอะ)
ปายละฝ๋อยมานาน ไว้มีอะไรใหม่ๆจะมาคืบหน้าให้ฟังนะ
เผื่อจะมาบอกเพื่อนๆว่าจะตายแล้ว อะไรประมาณนี้ 555
คิดถึงทุกคนเล๊ย จุ๊บ จุ๊บ 2月16日 -- กลับมาแร้ววว-- ห่างหายจากการอัพ space ไปนาน เป็นเพราะว่าการสอบบบบบบบ ที่แสนลำบากยากเย็น(เจรงๆๆ) ไม่รู้ชาตินี้จะมีวันสอบผ่านแล้วได้เข้ามหาลัยกะคนอื่นเค้าบ้างรึป่าว เอ๊ะ!หรือว่าเพราะฉานโง่ก้อม้ายรู้ 555 ม้ายมีอารายแค่มา up รูปอ่า ห้องเรียนนี้เป็นห้องที่ประทับใจสุดๆๆ
น่ารัก นิสัยดีกานทุกคนเลย แต่ก้อใกล้กลับบ้านกันเกือบหมดแล้ว สนใจคนหนายบอก ติดต่อให้ 555
 P.S.- Valentine ปีนี้เหงาหง๋อยดีแท้ แฟนมะอยู่ใกล้ๆ เศร้าจายยยยย
- คิดถึงเมืองไทย อยากกลับบ้าน(ใครรักคีย์บ้าง ส่งตั๋วมาทีๆๆ) 555
- คิดถึงเพื่อนๆวะ อยากย้อนเวลากลับไปจางเลยยยยย 12月30日 ภาวนาหากมีใครอีกคน บอกกับเธอด้วยคำหนึ่งคำ เหมือนฉันเคยบอกเธอไว้
หากมีใครอีกคน บอกกับเธอว่ารักสุดหัวใจ แล้วเธอจะเปลี่ยนไปไหม ภาวนาให้ใจเธอนั้น ปฏิเสธคำเขาไป
ภาวนาให้ใครคนนั้น อย่าทำให้ใจเธอต้องหวั่นไหว เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่างเปลี่ยนไป หากมีใครอีกคน เฝ้าดูแลใจเธออย่างฉันทำ เหมือนทุกวันก่อนห่างไกล หากมีใครอีกคน อยากจะขอมีเธออยู่ข้างกาย แล้วเธอจะบ่ายเบี่ยงไหม ภาวนาให้ใจเธอนั้น ปฏิเสธคำเขาไป ภาวนาให้ใครคนนั้น อย่าทำให้ใจเธอต้องหวั่นไหว เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่างเปลี่ยนไป ภาวนาให้ใจเธอนั้น ปฏิเสธคำเขาไป ภาวนาให้ใครคนนั้น อย่าทำให้ใจเธอต้องหวั่นไหว เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่างเปลี่ยนไป เพราะว่าห่างเหลือเกิน เพราะฉันอยู่แสนไกล บอกตรงๆหัวใจฉันยังหวั่น ก็ยังห่วงว่ารักจริง อาจจะแพ้ใกล้ชิดกัน อาจจะทำทุกอย่าง และต้องทำให้ทุกอย่าง อาจจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป - เฮ้อ! ทำไมวันนี้เป็นคนอารมณ์อ่อนไหวปายด้ายหว้ากรู แต่ก้อกลัวจริงๆนะ ไม่ได้ขี้โม้แต่ประการใด 555
หากต้องเลิกกันจริงๆ มันก้อคงเป็นเพราะเราแพ้อุปสรรคแค่ "ระยะทาง" เท่านั้นเอง
- จะปีใหม่แล้ว Happy New year ทุกคน happy happy นะ 12月22日 ย้ายบ้านแย้ว เย้ๆและแล้วความฝันที่รอคอยของคีย์ก้อเป็นจริง หุหุ คือการย้ายออกจากบ้านยัยมารร้ายนี่เอง แต่กว่าจะได้ย้ายออกมันก้อมะง่ายเลย
หู๊ย! พี่แกเล่นรู้ตัวก่อนออกจากบ้านนึ่งวัน ความซวยเลยมาเยือนอิฉานกะนางสาวใบเตยอีกนึ่งระรอก เจ้าเข้าสิงเจ๊ที่บ้านเลย เล่นยืนขวางประตูไม่ยอมไปไหนเลย น่ากัวมากมาย
แต่ดีนะ ที่ยังมีเจ้าชายขี่ม้าขาว(อิอิ)มาช่วยออกจากบ้านไว้ทัน และคืนนั้นเอง ก้อทำให้น้องคีย์และน้องเตยได้รับบาดแผลจากการตกบันไดคู่(แต่คนละรอบน๊า) คีย์ได้ที่เข่า น้องเตยขาแพลงเลย (ตอนนี้เลยกลายเป็นโรคเท้าช้าง 555)
อยู่ที่ใหม่อะไรๆก้อดีไปหมด ยกเว้นอยู่อย่างเดียว หึหึ คือ "อาหาร" พอดีเป็นมือใหม่ เพิ่งหัดมาจากโฮมมี่ก่อนมาไม่นาน 555 แต่เอาน่า ทนๆกันปาย ไม่งั้นต้องจนตายไปข้างนึ่งแน่ๆเลย กินข้าวนอกบ้านทีไร กลับมาตัวเบาหวิวทุกที มิใช่ว่าผอมลง(เพราะอยู่นี่ อ้วนเอาๆ ) แต่ราคาอาหารมันไม่สวยเอาซะเลย ต้องกัดฟันกิน (แบบว่าตอนอยู่บ้านนางมาร ทำไรมะได้ กัวสุดชีวิต)
ใกล้Chrismasแล้ว ไม่เห็นตื่นเต้นเลยอ่า แบบว่าไม่เคยอ่า อยู่บ้านนอกมาก่อนเลยมะชิน แหะๆ ที่นี่นะ ห้างปิดโหมด ตายแน่ๆ อิฉานจะหาอะไรกิน ต้องซื้อมาตุนไว้ ไม่งั้นอดตาย(ทั้งๆที่จริงๆตู้เย็นจะแตกแล้ว) แต่พอหลังจากวันนั้นดิ เป็นวัน Boxing day ทุกห้างลดกานกระจาย (เค้าว่ากันมา เพราะอิฉานก้อเพิ่งมาถึง) คงได้shoppingสมใจละ
P.S. อยากกลับบ้านว่ะ เห็นเพื่อนกลับกันแล้วอิจฉ๊า อิจฉา
ขอให้อย่ามีเรื่องร้ายๆอีกเล๊ย กรูกลัว
เพื่อนๆ อย่าลืมตูน๊า อิอิ
12月16日 ปัญหาที่ไม่จบสิ้น เฮ้อ!ทำไมพอเรื่องนึ่งจบอีกเรื่องนึ่งก้อวิ่งมาจ่อตรงหน้าวะ ตอนนี้คีย์อยู่ด้วยความหวาดกลัวว่าเมื่อไหร่แม่มดที่บ้าน(homestay)
จะเข้ามาจู่โจมอีก homestayที่คีย์คิดว่าเค้าดี มานเปลี่ยนไปเป็นแม่มดแล้วอ่า ส่งผลให้ดิฉานและนางสาวใบเตยต้องรีบหาหอใหม่ให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะทำการย้ายออก (วันนั้นฉานคงดีใจกว่าได้กลับบ้าน555)แต่การหาหอที่นี่มานไม่ง่ายอะดิ ถ้าเป้นเมืองไทยน๊า เดินไปตามหอแล้วบอกจะหาห้องเช่า จ่ายตังต์ปั๊บอยู่ได้ปุ๊บ ที่นี่เปล่าเลยคร๊า จะต้องไปตามagent แล้วรอดูบ้านตอนเข้านัด พอดูเสร็จต้องกรอกใบสมัครแล้วรอเค้าตอบกลับมา โห๊ย!แล้วหอก้อหาย๊าก ยาก หาจนท้อ
ตอนแรกอะ ขอบอกคีย์ทำเก่งเว้ย ไม่ยอมเล่าเรื่องที่homestayให้พ่อกับแม่ฟังเพราะกลัวเค้าเป็นห่วงกันเลยเก็บไว้เป็นความลับ
รุ้กันแค่คีย์กะโฮม ร้องไห้แม่งทุกวี่ทุกวัน จนวันนึ่งทนไม่ไหวเห็นเคออนไลน์ เข้าไปทักแล้วบอกว่าไม่ไหวแล้ววะ พอโทรหาเท่านั้นละ สานดานเด็กขี้ร้องก้อเข้าสิงอีก ร้องเป็นวรรคเป็นเวร แล้วจากนั้นไม่ทันไร มาม๊าก้อโทรมาคีย์ก้อเริ่มบรรเลงอีกรอบจนเล่าเรื่องไม่ได้ ต้องให้โทรหาโฮมเพื่อสืบเสาะเอาความเจรง จากนั้นไม่นานปาป๊าก้อโทรมาฟังเสียงสะอึกสะอื้นต่อ วันรุ่นขึ้นตาบวมเป็นมะนาวไปเรียน หลังจากนั้นก้อสบายใจขึ้น แต่ความแรงของยัยแม่มดที่บ้านก้อมาเป็นระรอกให้หวาดผวาได้ เหมือนดูหนังผีอย่างไงอย่างงั้นเลย อย่าให้กรูได้ย้ายออกหน๋า...ทำอะไรเค้าไม่ได้อยู่ดีวะ นอกจากแค้น แค้น แล้วก้อแค้น เซ็งเลยตรู
ตั้งแต่มาถึงที่นี้ทำไมตรูยังไม่โชคดีกะเค้าบ้างวะ เจอแต่เรื่องร้ายๆตลอดเลย กะว่าไว้หาบ้านใหม่ได้มะไหร่จะไปหาซื้อหวยกะเตย
กันสักงวด เผื่อถูกjackpot เพราะชีวิตนี้คงไม่โชคร้ายตลอดหรอก(รึป่าววะ) โฮมชอบสอนคีย์ว่าสักวันต้องเป็นวันของคีย์กะเตย
โฮมถามคีย์ว่าเคยได้ยินคำว่า "ฟ้าหลังฝน" มั๊ย โฮมเชื่อว่า สักวันคีย์กะเตยก้อต้องเจอแบบนั้นบ้าง สาธู๊ ขอให้มีสักทีเห๊อออออ 12月10日 มีเนตที่บ้านแล้ว หุหุ ที่บ้านเค้าติดinternetให้อิฉานกะใบเตยใช้แล้ว ดีใจอย่างบอกไม่ถูก 555 ต่อไปอิฉานจะได้up blog เป็นภาษาไทยแล้ว แต่ว่าทำไมupรูปไม่ได้น๊า
 เมื่อวานเจ๊เอ๋(พี่สาวนู๋เอง)แต่งงาน ญาติๆคีย์เค้าไปกันหมดเลย เหลือคีย์นี่แระ อยู่ที่นี่อดไปอยู่คนเดียว คิดแล้วเศร้าเหมือนกานนะ เป็นญาติฝ่ายแม่คนแรกที่แต่งงานเลยน๊า อิอิ มีแต่คนโทรมาเยาะเย้ยคีย์ บอกจะกั้นประตูเงินประตูทองเผื่อ ฮือๆ เศร้าจายเจรงๆชีวิตฉาน
อีกแค่อาทิตย์เดียวก้อจะจบคอสแรกแร้ว อาทิตย์ที่จะถึงเลยไม่ค่อยมีเรียน วันพุธได้ไปเที่ยวด้วยน๊า หุหุ แล้วจะเอารูปมาupให้ดูน๊า
P.S.- มาอัพบล๊อกเพราะอยากพิมภาษาไทยเลยนะเนี๊ยะ (ทำไมเหมือนตัวเองเป็นคนบ้าเลยฟะ) - อยากกลับบ้านจังเลย ใครว่างๆส่งรูปเมืองไทยมาให้ดูบ้างน๊า 11月29日 Miz Thailand 3 weeks ago in Melbourne, I feel better than the first day when I arrived here. It's very depress. Maybe it's cause of study hard so I don't have enough time to think or do anything without reading books (it makes me die)
But when I have spare-time, I always think about Thailand.
I really want to know what are my family, boyfriend or friends doing so it can make me sad but I know what I should do in this time. I will do it best!!
I can't surfing the internet at home so play at Uni is the one way that I can contact with everyone but I can play in break time (6.00-7.00 am in Thailand) so I can't talk with anybody so sad again!!
OK. I,ve finished my complain already na ja 555
I will update photos so u will know I still alive na
I try to send postcard to u na friends
Miss u all 11月23日 -- H o L L o --How's going friends!! I'm fine but I don't have internet at home so I can't contact anybody (so sad)
I have to play internet at Uni but it's too expensive, everything is money!! i can't up my photos cause
I forget data link in Thailand!! it's too bad, when Home send it to me i will upload immediatly i can !! 10月22日 coming soon ทำไมเวลาเดินเร็วจังเลย อีกแค่ไม่ถึงเดือนก้อต้องเดินทางแล้วหรอ ต่อไปจะเปนยังไงนะ ชีวิตของเราจะดีขึ้นหรือแย่ลง เฮ้อ!คิดแล้วก้อหวิวๆว่าใกล้แล้ว ใกล้จะต้องเดินทางแล้ว ใครก้อได้บอกเราที เราควรจะต้องทำยังไง เพื่อจะให้เรารู้สึกกลัวน้อยที่สุด ทั้งๆทีเราเองก้อมีเพื่อนไปด้วยอีกคนก้อตาม แต่เรายังอยากใช้ชีวิตแบบนี้ ยังไม่พร้อมจะก้าวไป สับสนจังเลยวะ
วันเดินทาง ปาป๊ากะมาม๊าก้ออาจจะไม่ได้ไปส่งที่สนามบินก้อได้ เพราะปาป๊ามีนัดหาหมอวันที่ 5 พย.แล้วลึกๆเค้าคงไม่อยากเห็นเราร้องไห้แล้วก้อกังวัลกะเรื่องบางเรื่องก้อได้ แต่ก้อดีนะ เพราะหากเราเห็นป๊ากะม๊าเราอาจจะร้องไห้หนักกว่าเดิมก้อเปนได้ เพราะอิฉานเองต่อมน้ำตาก้อตื้นซะเหลือเกิน แค่คิดบางครั้งก้อซึมได้ทั้งวันเลย เฮ้อ!การเรียนต่อ บางครั้งแค่คิดจะไปมันก้อไม่พอ
ถึงเวลานั้นจริงๆแล้ว เราก้อจะพยายามให้ถึงที่สุด เราจะต้องสอบให้ผ่านเพื่อทำความฝันของเรา ให้คุ้มกะค่าเงินที่ป๊าส่งเราเรียน เราต้องพยายามๆคิดแต่สิ่งที่เราต้องทำให้สำเร็จ ลืมสิ่งที่เราคิดถึง สิ่งที่เรายึดติดให้ได้ เราสัญญา!! เพื่อนๆจ๋า เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยนะ จุ๊บ จุ๊บ 9月24日 เสร็จงานแล้วจ้า และแล้วช่วงเวลาที่แสนเหนื่อยก้อผ่านไปได้ด้วยดี นึ่งอาทิตย์เต็มๆที่ไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากเตรียมตัวเรื่องรับปริญญา แต่ก้อดีใจนะได้กลับมาเจอเพื่อนๆอีกครั้ง ก้ออาจเป็นครั้งสุดท้ายก้อได้ที่จะได้เจอกันพร้อมหน้าพร้อมตากันขนาดนี้ ช่วงเวลาตอนซ้อมย่อยที่ห้องคณะทำให้เราคิดถึงย้อนกลับไปตั้งแต่ตอนปี1 ที่เรียนรวมกัน ทำกิจกรรมด้วยกัน อดหลับอดนอนมานั่งติวก่อนสอบ ทำอุปกรณ์เชียร์ ออกไปเที่ยวถึงเข้าแล้วก้อส่งกลับเข้าหอ ช่วงเวลาเหล่านี้ผ่านไปเร้ว เร็ว แม้ระยะเวลาที่ผ่านมาอาจมีช่วงเวลาที่พวกเราไมเข้าใจกันบ้าง กัดกันบ้าง แต่เราก้อผ่านมันมาจนถึงวันนี้ ขอบคุณนะเพื่อนๆทุกคนที่เป็นเพื่อนกับเรามาตลอดเวลา4ปี แล้วเราจะเป้นเพื่อนกันตลอดไป
special thanks สำหรับเพื่อนๆทุกคนที่มางานนะจ๊า น่ารักมั๊ก มาก ขอบคุณนะจ๊ะที่สละเวลายอมตื่นเช้าเพื่อมางานแล้วก้อมาถ่ายรูปกะเรา อิอิ ขอบคุณสำหรับของขวัญทุกชิ้นเลย เราจะเก็บไว้อย่างดีเลยน๊า จุ๊บ จุ๊บ รวมถึง sms แล้วก้อ ทุกสายที่โทรเข้ามาอวยพรจ๊า
ต่อไปก้อถึงช่วงเวลาของการเดินหน้าต่อแล้ว ต้องกลับไปทำเรื่องเรียนต่อให้เสร็จจะได้จองตั๋วไปซะทีเนอะ วันนี้เราupรูปแล้วน๊า 9月12日 เมื่อวันนั้นมาถึง เคยเป็นมั๊ย รอคอยสิ่งหนึ่งมาตลอด แต่พอมันมาถึงก้อกลับไม่อยากได้เพราะมันจะทำให้เราต้องเสียอะไรอีกอย่างไป แล้วเราควรจะทำยังไงดี เรายังไม่พร้อมจะต้อนรับกับสิ่งที่มันมาถึง เรายังไม่อยากเจอกับโลกใหม่ เรายังอยากใช้ชีวิตในสิ่งที่เราเป็นอยู่ เรากลัวกับการเริ่มต้นใหม่ เรากลัวจะต้องต่อสู้กับมันเพียงลำพัง แต่หากเรายังไม่ยอมเริ่มต้น เมื่อไหร่วันนั้นจะมาถึงละ สิ่งที่เราเคยวาดฝันไว้อย่างสวยงามละ จะเกิดขึ้นได้ยังไงในเมื่อตัวเรายังยึดติดกับสิ่งทีเป็นอยู่อย่างนี้ เราก้อรู้นะว่าเราต้องทำอะไร แต่บางครั้งในใจลึกๆมันก้อต่อต้าน ไม่อยากจะทำสิ่งนั้นเลย เพราะมันเหมือนกับการเร่งเวลาให้เราเจอโลกใหม่เร็วขึ้น
ทำไมตอนนี้ตัวเราเหมือนมีความขัดแย้ง 2 อย่างอยู่ในตัวแบบนี้นะ
ทำไมเหมือนตัวเองเป็นคนโลเล ไม่ยอมตัดสินใจซะที
ทำไมทั้งๆทีมันเป็นสิ่งที่ดี แต่ทำไมเราไม่รีบคว้ามันไว้ละ
ทำไมเราต้องคิดอะไรมากมาย ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นมันมาจากความต้องการของเราเอง
9月11日 --ฉานเกลียดการรอคอย-- ไม่ชอบเลยเวลาแบบนี้ ตื่นแต่เช้ามานั่งรอผลสอบielts โอ๊ย!เครียดว่ะ ทั้งๆที่ไม่ได้หวังอะไรแล้วนะ แต่ทำไมต้องคิดมากด้วยว๊า หรือเพราะว่าเพื่อนๆรู้กันหมด แล้วเหลือแต่ฉานคนเดียวที่ยังไม่รู้กันแน่ ยิ่งคิดก้อยิ่งกลุ้ม ตื่นเต้นด้วย ใครก้อได้ช่วยตูด้วย
อยู่บ้านแล้วเว้ย เพื่อนๆอิจฉาอะป่าว รีบๆตามกลับมาได้แล้ว คิดถึงๆ อยากเจอๆ จะได้ออกไปร้องเกะกันงาย แหะๆ ไม่มีพวกแกเหง๊า เหงา อิอิ รีบๆกลับมาเก็บspareร้านอาหารตามใจชอบเนอะ คีย์กลับมา2วัน listร้านอาหารที่อยากไปแน่นเอี๊ยด จนโฮมบอกว่าตัวเองยังอยู่อีกนานไม่ต้องรีบกินขนาดนั้นก้อได้ หึหึ เข้าใจนิด คนมันเก็บกดเนอะ
P.S.- คิดถึงเคจังเลย ไม่มีคีย์อยู่ด้วยจะเหงามั๊ยอ่า เด่วคีย์จะรีบกลับไปหาเนอะ อิอิ
- ได้กลับมาบ้านแล้ว ดีใจจังเลย ได้เจอบรรยากาศเก่าๆแล้ว กรี๊ดๆ
- มอ. เด่วจะได้เจอกาน ตลาดเกษตรด้วย เย็นนี้เจอกานจ๊า อิอิ 8月30日 --- และแล้วก้อฝ่าฟันช่วงสอบมาได้แล้ว หุหุ เกือบแย่ไปเหมือนกัน เพราะว่าข้อสอบไม่ง่ายเลยอ่า ตอนนี้ก้อต้องมากุมขมับกะเรื่องผลสอบอ่า เพราะว่าตอนสอบทำข้อสอบReadingไม่ทัน เหลืออื้อเลย เฮ้อ ตายแน่ๆกรู
เอาเหอะ มาเรื่องrelax กันดีก่า จะมีอะไรดีเท่าshoppingอีกละ หุหุ สำหรับผู้หญิงแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผ่อนคลายได้อย่างดีเยี่ยม เด่วก่อนกลับต้องไปหาซื้อขวัญรับปริญญาให้เพื่อนๆด้วย เพราะหากกลับไปซื้อที่หาดใหญ่ อาจจะมีจนกันไปข้างนึ่งเลยได้ เพื่อนที่รับพร้อมกันดันเยอะซะเหลือเกิน ต้องรีบไปเหมาที่สำเพ็ง หึหึ แล้วจะเอาไปให้เพื่อนๆทันหมดมั๊ยเนี๊ยะ เพราะว่าตัวคีย์เองก้อต้องรับเหมือนกานอ่า แถมบ้ากล้องอีกต่างหาก ถ้าหาไม่เจอจะเอาไปให้ทีหลังนะจ๊ะเพื่อนๆ
P.S. อยากให้ใครบางคนที่อยู่โครตไกลกลับมางานรับปริญญาคีย์จังเลยอ่า ถึงรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ก็เหอะ แต่ในใจก้อยังคิดอยู่ว่าหากมีใครคนนั้นอยู่ด้วยในงานรับปริญญาก้อคงดี
อยากกลับบ้านใจจะข๊าดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด 8月24日 กลัวจังเยย -_-"เฮ้อ ! ขอถอนหายใจหน่อย ใกล้จะสอบแล้วอ่า แต่ทำไมรู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อมเลยก็ไม่รู้
ทำไมต้องเป็นแบบนี้นะ เหมือนเป็นการสร้างความกดดันที่ตัวเองยังไงก้อไม่รู้ ใครมีวิธีดีๆบ้าง ช่วยบอกเราที เราจะเอาตัวเองไม่รอดแล้วอ่า
แต่พอสอบเสร็จ เราก้อจะได้กลับบ้านแล้ว เย้ๆ แต่ว่าผลสอบจิจะตามไปถึงที่บ้านเลย แล้วคราวนี้จะมีความสุขดีมั๊ยเนี๊ยะ จะได้รู้กันอีกไม่นานละ เฮ้อ! ไว้เจอกันน๊า หาดใหญ่ 8月11日 จะได้กลับบ้านแล้วโว๊ยฝันจะได้เป็นจริงแล้ว ยะฮู้ๆ
จะได้กลับบ้านแล้ว อยู่กทม.มาตั้งหลายเดือน คิดถึงบ้านเป็นที่ซู๊ดๆๆ
รับปริญญา จะได้เจอเพื่อนๆแล้ว ตื่นเต้นๆ อยากกลับไปหาบรรยากาศเดิมๆ
กรี๊ดๆๆๆ
P.S. เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ อย่าลืมมานะ คีย์รับวันที่ 22 กันยา มาถ่ายรูปกันนะ ๆๆๆ
แจ๊ค ช่วงนี้ แกหายหัวไปเลยนะ ปล่อยให้กูเปนห่วง แม่ม เด่วแช่งให้กลายเปนลิงเลย กลับไปเมาข้ามคืนตามสัญญา 555 7月28日 ใกล้รับปริญญาแล้ว จะได้กลับบ้านแล้ว ดีใจมากมาย อยากกลับไปเจอเพื่อนๆ อยากกลับไปเจอสภาพแวดล้อมเดิมๆที่เคยชิน เบื่อกทม.เต็มที่แล้วอ่า ไม่รู้ป่านนี้ ปาป๊า มาม๊า ปุยนุ่น ปุยฝ้าย แล้วก้อเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆทั้งหลาย จะเป็นไงกันบ้างหว่า ยังไงอย่าลืมส่งข่าวคราวมาบ้างน๊า
อีกมะนานก้อจะต้องสอบieltsแล้ว ฮือๆ รู้สึกว่ายังไม่พร้อมเลยว่ะ ทำไงดีว้า ถ้าคะแนนออกมาไม่ดี ก้อเสียค่าเรียนฟรีเลยเดะกรู เอาว่ะ ไงก้อต้องวัดดวงเอา
เพื่อนๆเว้ย ว่างๆติดต่อมาบ้างน๊า ให้รู้ว่าพวกแกยังอยู่ ยิงมาก้อได้ เด่วโทรกลับเอง คิดถึงทุกคนเลยเว้ย 6月4日 พรุ่งนี้จะไป "เมืองทอง"พรุ่งนี้จะไปเมืองทองแล้ว ดีใจๆ อยากไปตั้งหลายวันละ ไม่มีโอกาสซะที
เพราะเค้าว่ากันว่าคนเยอะมากๆ
แต่ก้อนะ ครั้งหนึ่งในชีวิตที่เกิดมาเป็นคนไทย ก็อยากเห็นบ้างแระนะ
เรื่องของพระเจ้าอยู่หัวของแผ่นดินที่เราเกิดไง
โฮ่ๆๆ วันนี้ดูเป็นคนดีเจรงๆ ดิฉัน
ไว้จะเอารูปมา up ให้ดูเนอะ ถ้ามีโอกาส เพราะช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้เล่นบ่อยๆ
เหมือนตอนอยู่ที่หาดใหญ่ซะด้วยจิ
วันนี้นัดสังสรรค์กะญาติๆมา
วุ่นวายกันมากๆ เหมือนเด็กๆเลย ทั้งที่แต่ละคนก็ทำงานกันแล้ว หรือไม่ก็เรียนมหา
ลัยกันหมดละ งี้ละ เจอกันเยอะแยะเลยวุ่นกันมากๆ
P.S.
มีคนมาแอบกัดหลังคีย์อยู่ด้วยอ่า บ้าแน่ๆ (พี่ชายคีย์เอง)
คิดถึงเพื่อนๆว่ะ เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกว่ะ
เป็นห่วงคนๆนึ่งมากเลย ตั้งแต่วันนั้นไม่ได้ติดต่อมาเลย ติดต่อไปก็ไม่ได้
5月17日 กำลังจะเริ่มแล้วเว้ยโว๊ยๆๆ พรุ่งนี้จะเริ่มเรียนieltsแล้วเว้ย
ก็ดีจะได้ไม่ว่างจนเกินไป เพราะเงินจะช๊อบก้อแทบมะมีแล้ว
วันก่อนไปเดินจตุจักรกะใบเตย ร้อนมากมาย แถมฝนตกอีก
ไม่รู้ว่าซวยหรือโชคดีที่ขึ้นรถเมล์ผิดสาย 555
ด้วยความโง่ของเรา 2 คนเอง อิอิ
ตอนนี้อยากได้โทรสับใหม่อ่า มะวานไปดูกะจูน
แล้วเกิดกิเลสอยากมากมาย ทำไงดีว่ะตรู
เฮ้อ ต้องไปขอมาม๊าก่อนว่าจะให้รึป่าว
ถ้าไม่ให้ก็ต้องกู้พี่ชายละว่ะ
P.S. มีความสุขเว๊ย ปาป๊ากะมาม๊า มาหา พอกลับโฮมก็มาหาอีก อิอิ 5月10日 --เศร้า-- โห๊ย!!ตอนนี้คีย์อยู่กรุงเตบอ่า ฮือๆจากบ้านมาเรียนภาษาอังกิดอ่า พอไปtest
เท่านั้นละ ได้รับข่าวร้ายเลยอ่า ต้องอยู่ที่นี่ตั้ง 3 เดือนแนะ เศร้าจายจังเลย
แต่ก็ยังดีน๊า มีใบเตยอยู่ด้วยไม่งั้นคงเหงาแย่เลย อิอิ
 ไม่รู้ป่านนี้ เพื่อนๆจะเป็นยังไงกันบ้างเนอะ คิดถึงจังเลย อยากกลับไปเวลาที่เรียนอยู่
มหาลัยจัง ฮือๆ เศร้าจาย ไม่มีคนปลอบใจอีกต่างหาก นี่จิที่เศร้ายิ่งกว่า เฮ้อ!! 4月24日 ย้อนหลังวันเกิด ^o^ เมื่อวานวันเกิดคีย์เอง หึหึ แต่ก็ยังต้องไปทำงานอ่า! แต่ตอนเย็นก้อไปกินข้าวกะที่บ้านพอค่ำๆก้อไปร้านน้ำชากะเพื่อนๆที่ทำงานด้วยกันอะ เด่ววันหลังจะเอารูปมาupให้ดูเนอะ อือ!แต่ร้านที่ไปอ่า ขอบ๊อกกกว่า แย่มากๆ ไม่อร่อยแถมแพงด้วย พวกเราตกลงจะเปลี่ยนร้านกัน แต่ๆจู่ๆโฮมก้อแนะนำให้ไปคาราโอเกะ พวกเราเลยเปลี่ยนความสนจายกันทันที แต่ตอนที่กำลังจะไปร้านเกะอ่า เห็นรถเก๋งชนมอไซด์บินเลยอ่า น่ากัวมากๆ ไม่รู้ว่าจะ...รึป่าว เฮ้อ น่ากลัวๆ
ตอนไปถึงร้านเพื่อนๆเอาเค้กมา surpriseด้วย thaxมากๆเลยจ๊า แอ๋ว สุ ดาเมย์
ขอบคุณทุกๆ sms ที่ส่งมาอวยพรน๊า เรารักทุ๊กคนมากๆเลย อิอิ แล้วก็ขอบคุณสำหรับดอกไม้ของคนที่ไม่ระบุชื่อด้วย
เรื่องเรียนต่อเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วน๊า อีกมะนานต้องไปกทม.แล้วหรอ ฮือๆ ไม่อาว ไม่อยากปาย อยากอยู่ที่นี่อ่า ฮือๆๆ
|
|
|
